Wrócił.
Nazywam się Lidia Simmons i mam 12 lat.
Oto moje wspomnienia.
Nie mogę wam wiele powiedzieć ani o sobie, ani o moim życiu,
nie opowiedziawszy wam wcześniej o moim bracie, Stu.
Przez całą wiosnę Stu wydawał się zgaszony.
Być może dlatego, że parę miesięcy wcześniej...
nasz ojciec wyjechał, by szukać pracy i nie wrócił.
To nie był pierwszy wyjazd ojca.
Od kiedy wrócił z Wietnamu, nie układało mu się jakoś.
Mama harowała, by związać koniec z końcem,
ale wciąż byliśmy potwornie biedni, jak wszyscy w Juliette, Missisipi.
Ten czerwcowy poranek w 1970 roku był jednak inny.
Wszystko kwitło,
a wraz z kolorami i słodkim zapachem lata...
nasz ojciec wrócił do domu.
SIMMONS DO ROZBlÓRKI - WSTĘP WZBRONIONY
Wydaje się taki samotny.
Nigdy nie widziałam kogoś, kto wydawałby się bardziej samotny.
Mama mówi, że to wojna zniszczyła nam życie.
To dlatego nie mógł znależć pracy.
Dlatego nie było go tak długo.
Mówi, że gdyby nie wojna, ten dom wciąż by do nas należał.
W tym domu były termity. Dlatego muszą go rozebrać.
Do zobaczenia.
Nie daj się zaaresztować.
Patrzyłam, jak mój brat podchodzi do ojca...
i wiedziałam, że zacznie z nim rozmawiać, jakby nigdy się nie rozstawali.
Wmojej rodzinie nie było zwyczaju witania się.
Był to chyba nasz sposób na uniknięcie pożegnań.
Dobrze nam było...
w tym starym domu, prawda?
Tak. Faktycznie.
Simmons!
Znowu macie pożar w domu!
- Nic ci się nie stało? - Cholera!
Wszystko w porządku.
Stu, nie waż się.
Obudż tatę. Powiedz mu, że śniadanie gotowe.
Dobra, mamo.
Tato.
Boże!
Wszystko w porządku?
Tak, wszystko dobrze, synku.
Przepraszam.
...duszno, upalnie i wilgotno.
We wtorek po południu temperatura może osiągnąć 38 stopni.
Wilgotność 90 procent...
Jajka i w ogóle!
Znakomicie to razem wygląda.
Nie sądzisz, że trochę za mocno dosmażone?
Ani trochę.
Będę udawać, że jestem wygłodniałym Indianinem,
a to jest ostatni kawałek kiełbasy.
Wdaję się w walkę z innym wygłodniałym Indianinem,
kiełbasa wpada nam do ogniska...
i tylko to z niej zostaje.
Ja jestem tym Indianinem.
- Daj mi to. - Oddaj.
Oddaj, tato.
Stu, zaszczycisz nas modlitwą?
Drogi Boże, pobłogosław to jedzenie.
Proszę.
Ty dupku!
Dosyć! Dość już, jeden z drugim!
Przestańcie.
Nic ci nie jest?
- Powiedz swojej siostrze, że ją zniszczę. - Dobra, dobra, Lester.
Zniszczysz ją w sklepie z pączkami. Kretyn!
Zobaczysz, Simmons. I tobie też skopię tyłek!
O co chodziło?
Stuart, odwróciłem się na chwilę, a ty zdążyłeś się wdać w bójkę.
- Kim jest ten chłopiec? - Nazywa się Lester Lucket.
To przez niego Lidia ma poprawkę.
Dała mu w zęby kamieniem,
a on naskarżył dyrektorowi, że ściągała od niego na sprawdzianach.
- Dała mu w zęby kamieniem? - Tak.
On ją ciągle przezywa.
Więc w zeszłym roku przysięgła, że wybije mu wszystkie zęby.
- Będę musiał z nią porozmawiać. - Dobrze zaczęła.
Robi coś jeszcze, o czym powinienem wiedzieć?
Robi wiele rzeczy,
ale nie sądzę, byś musiał o nich wiedzieć.
Nie zabrałem cię tu, by sędziować w pojedynkach bokserskich.
Chciałem z tobą o czymś porozmawiać. Przekładałem to od dłuższego czasu.
Pamiętasz, kiedy wyjechałem szukać pracy?
Tak.
To nie do końca było prawdą.
Prawda jest taka, że...
Byłem w szpitalu.
Na co?
To ma związek z moim udziałem w wojnie.
Dostałem...
Dostałem świra na jakiś czas.
Lekarze nazywają to szokiem pourazowym.
Pamiętasz, jak...
zdarzało mi się robić jakieś bezsensowne rzeczy?
To wszystko przez to, że pamiętam tyle bolesnych rzeczy.
Jeszcze coś ci powiem.
Po wojnie trzy razy przyjęto mnie do pracy.
I za każdym razem traciłem pracę z powodu tych snów.
Nie dlatego, że nie potrafiłem wykonywać tej pracy.
Teraz okazuje się,
że wielu mężczyzn, którzy byli na wojnie,
wróciło odmienionych.
Wielu z nich.
Ale nie ja.
Mnie zdecydowanie się poprawiło.
Chodż, dokończymy kawę i pączki.
Dziś rano miałeś taki sen, prawda?
Co ci się śniło?
Chyba nigdy ci nie mówiłem, że miałem w wojsku przyjaciela.
Dodge'a.
Mama powiedziała mi, jak miał na imię.
- Nie miała nic złego na myśli. - W porządku.
Byliśmy dobrymi przyjaciółmi, Dodge i ja.
Razem przeszliśmy szkolenie.
Którejś nocy nasz pluton przeszukiwał wioskę na wzgórzu,
na zachód od Keisongu.
Ta wioska przechodziła z rąk do rąk tak wiele razy,
że ci biedni ludzie musieli sobie sami wykopać okopy,
żeby przeżyć.
- Co z tobą? - Za długo przebywam z tobą w buszu.
Zauważyłem, że odkąd jesteśmy w buszu, siedzisz mi na plecach.
Byliśmy dobrymi przyjaciółmi, Dodge i ja.
Był z niego wielki sukinsyn.
Przepraszam, ale tak było.
To był największy facet, jakiego mogłem nazywać swoim przyjacielem.
Prawe skrzydło, odezwij się.
Wszystko robiliśmy razem.
- Lewe skrzydło, odezwij się! - Do przodu.
"Czeka mnie długa droga"
Do radiostacji! Potrzebna nam artyleria!
"Tak długo czekałem"
Szybko! Padnij!
Fokstrot pięć!
"By być tam, dokąd idę
"W blasku twojej miłości"
Stary Speedy ma wiadomość dla twojej bolącej głowy i żołądka!
"Alka-Seltzer!
"Plum, plum, pss, pss"
Co się potem stało?
Co się stało z Dodge'em?
Chodż, Stu!
Może opowiem ci o tym innym razem?
Teraz ty musisz iść budować twój dom na drzewie,
a ja...
muszę znależć pracę.
Dobra, tato. Powodzenia.
Lidio Simmons, zabierz swój chudy tyłek z własności Lipnickiego,
zanim naskarżą twojemu tacie!
- To rozkaz! - Nikogo nie widzę, Elvadino.
Coś słyszałam. Uciekajmy stąd.
Nie wiem, czym się tak przejmujecie. Nikogo nie ma w domu.
A jeśli ten stary Lipnicki wyczołga się spod kupy śmieci i nas zje?
Za bardzo się przejmujecie.
Chodżmy stąd!
Patrzcie, ile tu gratów!
Będziemy mogli zbudować wielgachny fort!
Spadło nam z nieba!
Chyba nie rozumiesz, Simmons.
Mamy w nosie budowanie twojego fortu.
O co chodzi?
- Spadajmy stąd. - Czekajcie. Chcę to zobaczyć.
To Leo Lipnicki!
Dobra!
- Tak! - Bawią się w samobójców!
Cholera!
To Arliss.
Dobra robota, Arliss!
Mają kompletnego świra, nie?
Mówisz o mojej rodzinie?
Cześć, Ula. Jak leci?
Nie odzywaj się do mnie. Nie patrz na mnie.
Złapaliśmy tu jakichś intruzów!
Miło się z tobą gadało.
Tak! Chcemy z nimi chwilkę porozmawiać!
Nie pozwólcie im odejść!
- Spadajmy! - Zatrzymaj ich, Ula!
- Łap ich, Willard! - Dajcie spokój!
- Przestań! - Poddaję się! Poddaję, człowieku!
Może powinien nauczyć swoich kumpli dobrych manier.
Zaczniemy wierszyk, a on go skończy tak, by obrazić swoich kumpli, co?
A jeśli nie będzie do rymu, to naje się piachu.
Teraz to wymyśliłeś? Przejdzie do klasyki.
Słyszałeś, intruzie?
- Dobra, kto zacznie? - Ja.
Siedzę sobie i jem zupę...
- Bingo, Ula. - No, dalej, intruzie.
Wymyśl rym do "jem zupę".
Siedzę sobie i jem zupę...
Dalej.
Chet bawi się Barbie, a Stu je psią kupę.
Czemu go nie puścisz? Podskocz komuś równemu sobie.
O co chodzi? Boicie się pojedynku równego z równym?
Może i masz rację.
Ebb.
- Dobry chłopiec. - Stu!
- Stu, nie daj się zabić! - Przywal mu!
Powiedz, że się poddajesz!
Poddaj się!
- Zabije cię! Nie ruszaj się! - Jeszcze mu z kopa!
Ej, dzieciaki? Co się tu dzieje?
Nic. Przewrócił się.
Lepiej zabierzcie się stąd, zanim gliny was wywęszą.
To nasz teren, więc lepiej nie wracajcie,
chyba że chcecie odjechać karetką.
Wsadż sobie...
Chodżmy stąd.
Ktoś z nas powinien tu wrócić i skopać komuś tyłek.
Poważnie, chłopaki. Mój brat ma więcej fajerwerków niż Ho Szi Min.
Ukryjemy się w forcie, który chcesz zbudować.
Te kundle nas nie ruszą.
Co mówiłeś, Stu?
Stu?
"Ugryzł mnie robak miłości
"Nie chciałam, by tak się stało
"Obudziłam się rano
"Pełna pożądania
"Nie, nie, nie mogę ugasić ognia
"Miłość dodaje mi energii
"To palące uczucie
"Którego nie można sobie wyobrazić
"Z miłości swędzi mnie serce
"Rozpada się na kawałki
"Swędzi mnie serce
"I kochanie, nie mogę go podrapać"
To było dobre. Chodżmy pod drzewo.
Masz fajkę?
Czemu sobie sama nie ukradniesz?
Ty cholerna przyjaciółko, od rana nadstawiam karku, żeby chronić twój tyłek.
Chyba mam prawo do pięciominutowej przerwy...
albo wypalenia peta.
Co nazywasz "nadstawianiem karku"?
A jak byś nazwała włażenie...
do gniazda tych szczerbatych, wiejskich grajków,
by ukraść im trochę śmiecia?
Cholera! Jeśli się kiedyś dowiedzą, kto ich obrabował,
to stłuką mi tyłek tak, że stanie się taki płaski jak twój.
Nie weszłaś nawet na teren Lipnickich.
To ja wszystko wyniosłam.
I nie liż mojego peta, ty czarnuchu. Dawaj go.
Przepraszam? Co ty, do diabła, powiedziałaś?
- Oddaj mi fajkę. Co? - Już dobrze wiesz, co.
- Lepiej mnie nie denerwuj. - Sama tak mówisz do swoich przyjaciół.
To, jak ja nazywam swoich braci, to nie twoja sprawa.
Kłócicie się? Straciłam coś?
- Przepraszam. - Za co przeprasza?
Chyba masz coś, co należy do mnie. Mój pierścionek, który zmienia kolory.
- Gdzie jest mój naszyjnik z muszelek? - Oddam ci go!
Przeprosiłam przecież.
Moja mama powiedziała, żebym się nie zadawała z nikim, kto tak mnie traktuje.
Nawet jeśli jest to moja najlepsza przyjaciółka.
Tym razem ci wybaczę.
Ale masz okres próbny i nie myśl, że o tym zapomnę.
A teraz przestań gapić się na mnie i chodżmy.
Ile my czasu tracimy. O Boże, Boże!
Lleż ja muszę wytrzymać.
Jesteś pewna, że to skrót?
Cholera!
Niemożliwe! Niech to szlag!
Chodżmy!
To nasz teren! My wam nie kradniemy pomysłów!
- Nie wycofają się. - Skąd wiesz?
Wygram dla nas ten teren w wyścigu.
- Zwycięzca bierze wszystko. - Nie umiesz biegać.
Prędzej umrę niż dam się wyprzedzić bratu.
No już. Do drzewa.
Raz, dwa, trzy!
- Dawaj, Stu! - Dawaj, Lidia!
- Remis! Będziemy musieli podzielić się! - Do diabła!
To niesprawiedliwe!
My byłyśmy tam pierwsze, a potem był wyścig i remis!
Mieliśmy się dzielić.
- Oddajcie nam wszystko! - Spokój!
W porządku.
Spróbujcie współpracować przez jeszcze jeden dzień.
Daj spokój, tato!
Jeśli się wam nie uda,
będziecie musieli podzielić się na drużyny.
I pracować na zmiany.
Chłopcy mogą tam być rano, kiedy dziewczynki są w szkole.
Po południu wy sobie idziecie.
A dziewczynki mogą się tam bawić.
I nie chcę więcej słyszeć, że podniosłeś na kogoś rękę.
- Zrozumiałeś? - Tak jest.
Wszyscy zrozumieli?
Tak jest.
- Tato? - Co?
Czy mogę ci wieczorem zrobić francuski koczek?
Jeśli pozwolisz mi najpierw na francuski...
chwyt.
Czyja kolej, by mi pomóc z praniem, Lidio Joanno?
- Obiecujesz? - Tak.
Idę.
Jak się miewasz, Elvadino?
Moje życie jest pasmem klęsk. A co u pana?
Całkiem nieżle.
Elvadino, Amber. Pomóżcie mi z praniem!
Do widzenia, panie Simmons.
- Do widzenia, panie Simmons. - Do widzenia.
Jestem dumny, że chcesz się dzielić ze swoją siostrą tym fortem.
Bądż dla niej dobry, a będziesz miał przyjaciółkę do końca życia.
Coś ci się stało w wargę?
Dostałem kopa.
- Od kogo? - Od Lipnickich.
Powinni się nazywać Lip... kopaccy.
Według mnie Lipkutascy.
Z nimi też prowadzisz wojnę?
Staram się pohamować.
Ale czasem mam ochotę skręcić któremuś kark.
Chłopcze, czasami wystarczy ułamek sekundy,
by zrobić coś, czego będziesz żałował do końca życia.
Stuart, czasami...
"czasami" to zbyt często.
Nieważne. Dostałem pracę.
Na stanowej posadzie.
- Coś ty. Poważnie? - Tak jest.
W twojej dawnej podstawówce.
Będę odpowiedzialny za porządek i bezpieczeństwo.
Mamo! Tato będzie wożnym w szkole!
Słyszałam! Wspaniale!
Szkoda, że już tam nie chodzę. Spotykalibyśmy się.
To naprawdę świetnie, tato.
- Dziękuję. - Do zobaczenia.
Tato?
- Tak? - Lepiej chodż tu na chwilkę.
- Chyba już czas. - Och, Lidio, ja...
- Kochanie, naprawiam radio. - Chodż tu, tato.
No już, obiecałeś. Usiądż.
Wolałbym... Co masz zamiar z nimi zrobić?
- Podepnę je tylko do góry. - Co zrobisz?
Podepnę.
O rany, tato.
Tato?
Dlaczego ty i mama nie rozmawiacie ze sobą?
Długo mnie nie było, Lidio.
Próbujemy nie wchodzić sobie zbytnio w drogę.
Może jednak powinieneś wejść jej w drogę.
Kobietę od czasu do czasu trzeba przytulić,
bo inaczej pomyśli, że już ci się nie podoba.
Radzę ci,
bo widzę, że nie wiesz, co robisz.
Wezmę to sobie do serca.
Lidia poradziła mi, żebym z tobą zatańczył.
Jeśli masz na to ochotę oczywiście.
Tak długo na to czekałam.
Nawet uczesałeś się na tą okazję.
Odkąd pamiętam matkę,
to był pierwszy raz, kiedy widziałam ją, płaczącą ze szczęścia.
A zresztą może to tata deptał jej po palcach.
NA SPRZEDAŻ - Spółka Poulet REALTY
"Pracujemy na kolei u Amber
"Pracujemy cały boży dzień
"Pracujemy na kolei u Amber"
Przepraszam, tłuścioszko.
Czy te serenady są absolutnie niezbędne?
Wiecie chyba, że jestem na diecie, bo mam zaburzenia hormonalne.
Masz zaburzenia ciasteczkowe.
Te dziewuchy przyprawią mnie o atak serca. Musimy je wygonić.
Jest chyba 12:30. Może byście sobie poszli, chłopcy?
Słyszeliście, co mówił tata.
O czym ona mówi?
Co powiedział twój tata?
Że codziennie o 12:30 mamy sobie iść? Nie sądzę.
- Ale ja to wiem. - Kto cię pyta, grubasie?
Ja mogę schudnąć, a ty zawsze będziesz brzydki!
Kopnę cię w ten twój pigmejski tyłek.
Tak nie może być. Ktoś tu musi rządzić!
Niech zgadnę. Tym "kimś" będziesz ty?
Zróbmy zakład: Wszystko albo nic.
Zwycięzcy rządzą, przegrani muszą słuchać rozkazów.
Czyli jeśli my, dziewczynki, wygramy, wy będziecie naszymi niewolnikami?
Stu! Nie.
- O co się zakładamy? - My zrobimy listę gratów.
A wy będziecie musiały wszystko z tej listy znależć. Wszystko!
Jeśli wam się uda, wy będziecie rządzić. Jeśli nie, będziecie nas słuchać...
do końca lata.
Wchodzimy w to.
Jak znajdziemy piecyk, brodzik i fotel bujany?
Miej oczy otwarte i zamknij buzię.
A jeśli ten biały Lipnicki wyjdzie i nas zastrzeli?
Nie zastrzeli nas. Co ci przychodzi do głowy?
Jakbym nim była, to bym nas zastrzeliła, a jakbym była biała, celowałabym we mnie.
To wszystko pochodzi z naszego starego domu.
To półka znad kominka.
Nie mogę uwierzyć, że zabrali naszą półkę.
Chyba wszystko zabrali.
Stary złodziej, ten Lipnicki.
Mieszka tu nielegalnie.
I w dodatku ukradł nasze rzeczy.
To Billy Lipnicki! Widziałam, że to on!
- Cicho, zanim się wkopiemy w tarapaty! - Arliss! Leo!
- Willard! Ula! Pomocy! - Dopadnę cię!
Nie uciekniesz nam, ty smarkaczu!
Łap go, zanim zwoła rodzinę i nas wystrzelają!
Przestań. Nic ci nie zrobię, ty mały dzikusie.
Uspokój się. Obiecujesz, że nie będziesz krzyczał, jeśli cię puszczę?
Któraś z was ma pieniądze?
Mam tylko dziesięć centów.
Billy, obiecasz, że nikomu nie powiesz o naszych wizytach,
jeśli za każdym razem damy ci dychę?
- Ja z przodu! - Ja z tyłu!
Ja prowadzę!
- Myślicie, że coś znalazły? - Skądże.
Zrobiły sobie pewnie konkurs na to, która lepiej się wygnie...
albo jakąś inną bzdurę.
- Ale zabawa. - Nieżle!
Dobrze!
Świetnie było!
Co tak śmierdzi?
Tu się można zatruć wyziewami!
- To może być szambo. - To jest trujący bluszcz.
Okropnie po tym swędzą jaja.
Są tu. Mówiłem wam.
Lipniccy przyszli!
Tak trzymaj, Lester!
Powinniśmy im dać nauczkę. Temu obślizgłemu Lesterowi Lucketowi również.
Nie myślisz tego,
co ja myślę, że myślisz?
Nie widzą tego z góry.
Dawaj.
- Myślisz, że się uda? - Warto spróbować.
- Zobaczymy, czy Lipniccy będą pływać. - No już.
To nasz teren.
- Spadajcie i zostawcie wózek. - Co? To nie jest wasz teren.
Na waszym miejscu bym tam nie zjeżdżał. To niebezpieczne.
Ale nie jesteś na naszym miejscu. Zjeżdżamy, skąd nam się podoba.
Pamiętajcie, że was ostrzegałem.
Patrzcie.
To obrzydliwe, śmierdzące gówno!
Śmierdzi jak cholera!
Skopię ci za to tyłek, Simmons!
Najpierw się wykąp! Inaczej wyczuję cię na odległość!
Dupek!
Och, nie.
Och, chłopcy!
Piecyk, brodzik,
rury, okucia, fotel bujany.
Do roboty, niewolnicy.
Dobra, rozumiem. Zbudujemy z ich rzeczy,
a potem je stąd wykopiemy.
Nie możemy. Obiecaliśmy.
Co z tego? Wszyscy wiedzą, że moje słowo jest nic nie warte.
Powiedziałam do roboty, niewolnicy.
Jak skończycie budować, weżmiecie się za malowanie.
Pieprz się. Nie będziemy was słuchać, frajerki.
- Umawialiśmy się. - Nieważne.
- Marsh, daj spokój! - Sam daj spokój.
Nie będę słuchał rozkazów jakiejś dziewczyny.
Chet, przenieś mnie tam, żebym mogła dosięgnąć gałęzi.
Ja też spadam.
Hej, one zdobyły świetne rzeczy!
Naprawdę się wycofujecie?
A jak ci się wydaje?
Łgarze!
Po co nam chłopaki? W ten sposób mamy wszystko dla siebie.
Amen!
Nie może już pan bardziej hałasować tym samochodem?
Przepraszam, pani Higgins.
I niech pan przestanie rozbierać mnie wzrokiem.
Cześć, kochanie.
Jak minął dzień?
Kochanie?
Wyrzucili mnie z pracy.
Co? Dlaczego?
Nie minął nawet tydzień.
W jakiś sposób...
dowiedzieli się, że byłem na oddziale psychiatrycznym.
Powiedziałeś im, że zgłosiłeś się tam sam z powodu koszmarów nocnych?
"Nie mamy nic do ciebie", powiedzieli.
Prawo zabrania pracować w kontakcie z dziećmi na posadzie stanowej,
jeśli było się w szpitalu dla psychicznie chorych lub więzieniu.
To, że tam byłeś, zawdzięczasz naszemu rządowi.
A teraz cię wyrzucają, jakbyś był jakimś przestępcą?
Co to ma być?
Mamy to, co ja zarobię,
dostaniemy talony na jedzenie...
Talony na jedzenie?
Niech Bóg błogosławi Amerykę.
Chętniej dadzą ci zapomogę niż pracę.
Nie mów na razie dzieciom.
- I tak się dowiedzą. - Wiem.
Sam im powiem.
- Ale muszę najpierw się pozbierać. - Dobrze.
Nie chcę, żeby myślały, że świat jest przeciwko nam.
Wiesz, mój ojciec zawsze mówił:
"Wszystko, co robisz w życiu,
"ma znaczenie".
Nie uwierzysz, ale ze wszystkich prawd o życiu, jakie słyszałem,
tej jednej się trzymam.
Może dlatego zgłosiłem się na ochotnika do wojska.
Żeby zrobić coś dobrego.
Był pobór.
A potem pozwoliłem, by zginął mój najlepszy przyjaciel, bo nie potrafiłem...
Nie dręcz się. To było jedyne, co mogłeś zrobić.
Nie chcę, żeby z mojej winy dzieci rosły w przekonaniu, że są bezradne!
Wszystko, co robią na tym świecie, ma znaczenie.
Nasze dzieci jeszcze wierzą w cuda, wierzą, że wszystko jest możliwe.
Póki będą w to wierzyły, będą kimś.
To, co zrobią, będzie miało znaczenie.
A to znaczy, że moje czyny też mają znaczenie.
Znajdę pracę.
Znajdę jakąś pracę.
Potrzebuję pięciu!
- Co ze mną, szefie? - Ten w szelkach.
Ten w dżinsach, ten z termosem.
Przydałaby mu się pomoc.
Dziecko, jest za gorąco, żeby pracować.
Mogę dostać udaru.
- Nie uniesiemy tego. - Dawaj. Prawie nam się udało. No już.
Dobra, spróbujmy jeszcze raz.
Nie mogę tego unieść.
Biedak.
Tak bardzo mu zależy na tej budowie, że gotów jest wszystko wytrzymać.
- Raz, dwa, trzy! - Patrz, jak go męczą.
Co ja mam zrobić?
Mówię ci, nawet facetowi chce się płakać na taki widok.
Czemu mnie nie poprosicie, jeśli chcecie to wciągnąć na górę?
Wciągnij to.
Tak mnie prosisz? Słyszałeś kiedyś słówko "proszę"?
Proszę?
Zejdż mi z drogi, chudziaczku.
Chodżmy.
Poczekaj.
"Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego".
Alleluja!
- Wspaniale! - Wiedziałam, że możesz to zrobić!
Chodż, Marsh!
- Świetnie! - Jak to zrobiłaś?
Nie rozumiem.
Jest na sprzedaż.
Został przejęty przez bank.
Dowiedziałem się dzisiaj, że jest na rynku od 14 miesięcy.
Nikt go nie chce, bo jest za blisko torów kolejowych.
To tragiczne, prawda?
Tato, nikt go nie chce, bo to ruina.
Jak śmiesz?
Farba odpada, okna popękane...
To szminka i puder, tylko tyle. Szminka i puder.
To stary, dobry dom. Tylko trzeba lepiej mu się przyjrzeć.
Dobre rury.
Zdrowy fundament.
Latem jest w nim chłodno.
Zimą trzyma ciepło.
Czysta woda do picia.
- Z kranu, nie z dachu. - Tak, ale tato...
Zobacz, jakie ciśnienie.
Aż się wzruszyłem.
Tato, zupełnie zwariowałeś.
Mówi do mnie.
Tak? Co mówi?
"Kup mnie".
- Mówi też, skąd masz wziąć pieniądze? - Nie. O tym nie wspomina.
Chodż. Coś ci pokażę.
To będzie twój pokój.
Tato.
- Ten pokój jest ogromny. - Prawda?
Na górze, w dużej sypialni jest łazienka.
Tak? Skąd wiesz?
Jak tu byłem ostatnio, wszedłem na drzewo i podejrzałem.
Twoja mama zawsze chciała mieć taką łazienkę.
Wstawię jej ten francuski nocnik.
Wiesz, bidet.
"Dom Waltera Crouly'ego".
Następnym właścicielem będzie...
Nasza rodzina.
Stu,
minie trochę czasu, zanim uzbieram dość pieniędzy,
by go kupić.
Chciałbym zrobić mamie niespodziankę.
Sądzisz, że możemy to zachować w tajemnicy?
Nie powiem nikomu.
Dobrze.
Czy my tylko udajemy, że go kupimy?
Mamy nadzieję, synku.
Dopóki jest nadzieja, dopóty coś się może zdarzyć.
Dobra, zbieramy i wrzucamy do skrzyni.
Posłuchaj!
Tamten facet mówił mi, że wiesz o jakiejś pracy w kopalni.
Idż do diabła.
Przepraszam? Powiedziałem coś złego?
Weż się do roboty i rób sobie żarty z kogoś innego.
Dobra, mam dosyć żartów na temat mojego samochodu!
Pierwszy raz dostaję dobrą robotę a mój samochód wysiada.
Też mam dosyć żartów na temat mojego samochodu, ale on jeżdzi.
Tak?
Jeśli mam pieniądze na benzynę.
Jeśli wiesz o jakiejś dobrej robocie, to ja mam samochód.
Może powinniśmy to dziś obgadać przy kolacji u mnie w domu.
Co będzie do jedzenia?
Dlaczego ciągle jemy tylko ziemniaki?
Tłuczone, smażone, pieczone.
- Cześć wam! - Cześć, tato.
Poznajcie mojego nowego przyjaciela, Moe Henry'ego.
- Witam. - Zje pan coś?
Tak, proszę pani.
Moe i ja zostaliśmy dziś zatrudnieni w kopalni.
Hej! To świetna praca, tato!
Jeśli jednak nie pojawię się jutro rano,
szef da tę pracę komuś innemu.
Moe może załatwić legitymację jeszcze dziś, prawda?
Tak.
Tylko że będzie to kosztować 50 dolarów.
50 dolarów za legitymację związkową?
- Skąd tyle weżmiesz? - Powiedz im o dolarze.
Jeśli dostanę legitymację,
Moe będzie ze mną jeżdził do pracy, płacąc mi codziennie dolara.
To prawda! Za benzynę!
Lois, zarobię dziesięć razy więcej niż teraz.
Mam tu pierwszą ratę!
Co to ma być, Stephen?
Nie kłóć się ze mną o to, kochanie.
- Mam pięć dolarów, jeśli ci potrzebne. - Nie tutaj, nie teraz.
Mam tu chyba 17 dolarów.
17 plus dolar od Moe daje 18 dolarów.
Mam 800 butelek po coca-coli, które możesz wziąć.
Powinieneś dostać jakieś 35, może 40 dolarów.
Myślałam, że oszczędzasz te pieniądze na...
Specjalną okazję? To prawda. Właśnie nadeszła.
Twój ojciec dostał wspaniałą pracę. Gratulacje Stephen, Moe.
Dziękuję, pani Simmons.
Musimy lecieć, zanim tam zamkną.
- Mogę jechać z wami? - Jasne!
Do tej kopalni marmuru jest prawie 80 km. Myślisz, że Flossy da radę?
Oszczędzałaś to przez sześć miesięcy.
A on to teraz właduje w pracę, którą i tak straci przed upływem tygodnia.
Pozwól ze mną.
Dalej, Flossy. Nie możesz mnie teraz zawieść.
Znowu dowaliła.
- Lidio Simmons, o co ci chodzi? - O ciebie.
Nie masz nawet porządnych butów.
Prawie nic nie jesz. Cały czas pracujesz.
Te pieniądze to była twoja szansa.
Dlaczego zawsze rezygnujesz?
Posłuchaj.
Ojciec zawsze robił wszystko, by lepiej nam się żyło na tym świecie.
Walczy.
Zmaga się z przeciwnościami.
I dlatego tym bardziej potrzebuje naszej pomocy.
Jeśli ty nie chcesz mu pomóc, nie ma problemu.
Rób, co ci podpowiada instynkt.
Ale nie pozwolę ci go obrażać.
Jest częścią mnie.
Jeśli ranisz jego, to ranisz również mnie.
I ranisz też siebie.
Tato?
Może byś wrócił do łóżka?
Co ty tu robisz o tej porze, Pocahontas?
Śniło mi się, że chce mi się siusiu, a po obudzeniu okazało się, że to prawda.
Stu mówi, że sny doprowadziły cię do załamania nerwowego...
i dlatego musiałeś wyjechać.
Wyjedziesz znowu?
Nie pojadę nigdzie,
dokąd ty byś nie mogła pojechać.
Wierzysz w anioły?
Oczywiście.
Dlaczego?
A ty nie wierzysz w nic, czego nie możesz zobaczyć?
Nie. Uważasz więc, że mam anioła stróża?
Lidio, założę się, że masz ich tuziny.
Na przykład kogo?
Jestem pewien, że twój dziadek się tobą opiekuje.
Mówiłeś przecież, że był alkoholikiem.
Lidio, jest 2:00 nad ranem. Nie...
Tato, posłuchaj.
Gdy się zestarzejesz i umrzesz, zwolnij mojego opiekuna...
i sam zajmij się moim przypadkiem.
Coś ci powiem.
Kiedy pan Bóg mnie do siebie wezwie,
pogadam z nim o tym. Dobrze?
Ale teraz myślę, że oboje powinniśmy pójść spać.
Popatrz, przeciąłem sobie rękę.
W ten sposób mam 31 blizn.
- Mam teraz więcej blizn niż ty. - Akurat.
Mam więcej blizn niż Frankenstein.
- Przyłóż rękę do mojej. - Chodżcie tędy.
Blizny po cygarach się nie liczą. Tylko wypadki.
- Swędzi mnie jak mokrego psa. - Tak też śmierdzisz.
Zamknij się.
Lecisz po orbicie Plutona, Billy?
Nie.
Nigdy nie robimy nic fajnego.
Nienawidzę tego miasta. Nienawidzę tych brzydkich ubrań, brzydkich butów...
Czemu nie powiesz, że nienawidzisz wszystkiego...
i dasz odpocząć naszym uszom?
Musi codziennie recytować całą listę swoich nienawiści.
Droga wolna.
- Jesteś w porządku, Billy. - Dzięki.
Ludzie mówili, że Billy Lipnicki ma świra,
ma widzenia i rozmawia z duchami.
Ja wiedziałam tylko, że przepada za dziesięciocentówkami.
Nie wiedziałam natomiast, że tego samego dnia...
mój ojciec wyciągnął swoją jedyną porządną koszulę,
wyprasował ją, założył krawat, żeby wyglądać przyzwoicie...
i kupić nowy dom na aukcji w hrabstwie.
Flossy nie chce jechać?
Co z tobą? Nie umiesz jeżdzić?
- Dalej, Flossy. - Zabierz z drogi ten złom!
Omiń go, głupku!
- Znowu się zatrzymała? - Tak.
Co jest? Ruszaj się!
- Robi ci specjalnie na złość! - Dlatego ci zatarasował drogę!
Ruszaj się!
Co jest, do diabła?
Tato, on wali w nasz samochód!
Widzę.
Zrób coś!
Co powinienem zrobić według ciebie? Stanąć między zderzakami?
Przestań uderzać w nasz samochód, ty tłusty sukinsynu!
Synku, nie mów tak.
Uczysz swoje dzieci, by tak pyskowały dorosłym?
Nie, ale myślę, że widząc, jak pan uderza w nasz samochód,
trochę się zdenerwował.
Tato, to przez niego wpadliśmy w ten trujący bluszcz!
Tak, a ja cały pobrudziłem się gnojem!
- Ty wpuściłeś moje dziecko do szamba? - Nie!
Kłamiesz, kłamiesz jak najęty, aż ci się kurzy z gęby!
Skłamałeś mi? Lepiej żebym cię nie złapał na kłamstwie!
Nie pozwól mu tak do siebie mówić! To kłamca!
- Zbij go, tato! - Może byśmy dali spokój?
Dalej, tato!
- Dzieciaki chyba przeżyły. - Pokaż mu, kto tu rządzi!
Samochody nie wydają się zniszczone.
Zgrywasz spryciarza? Jeśli chcesz się bić, możemy zaraz się bić.
Nie dałby sobie rady z muchą.
Nie wierzę, by walka miała sens.
To oczywiste.
Ty tchórzem podszyty cykorze.
Dalej, tato!
- Pokaż mu! - Dawaj! Urządż go!
- Pobij go, tato! - Pokaż mu!
Przynajmniej nie śmierdzi jak pijany skunks!
Powinienem ci złamać kark, ty gówniarzu!
Tato!
Obawiam się, że nie mogę pozwolić, byś uderzył moje dziecko.
Ja nie próbuję wychowywać twoich dzieci.
Nie obchodzi mnie, że staranowałeś mój samochód,
ani że mnie wyzywasz,
ale podnieś tylko rękę na moje dziecko,
a ja stracę kontrolę i zabiję cię.
Przeproś mojego syna.
Przepraszam.
Bardzo to uprzejmie z twojej strony.
Mój syn też ma ci coś do powiedzenia.
Przeproś pana Lipnickiego, Stu.
Powiedz, że jest ci przykro, że go obraziłeś.
Przepraszam, panie Lipnicki.
Już po wszystkim.
"Kochanie, mój maleńki
"Potrzebuję cię, och, tak bardzo cię potrzebuję
"Ale ty mnie tak żle traktujesz"
Uciekajmy!
- Będziecie miały kłopoty. - Dlaczego?
Wynosicie rzeczy z podwórka Lipnickich.
- Mam pozwolenie. - Nie wierzę ci,
bo ty zawsze zmyślasz.
Poskarżę na was, a jak oni się dowiedzą, skopią wam tyłki.
Nic nie mów, Lester.
Podaj choć jeden powód, dlaczego mam nie mówić.
Masz poprawkę i chodzisz do letniej szkoły, nie?
No i?
Jeśli będziesz trzymał tę twoją tłustą buzię na kłódkę,
będę odrabiać za ciebie lekcje.
Jak tylko dostanę mniej niż czwórkę, naskarżę.
Mam cię w ręku.
BEZ CENY WYWOŁAWCZEJ
Postaraliście się?
Jak tylko mogliśmy.
Wiecie, bank stara się nie zachęcać biedoty,
sugerując wstępną ofertę w wysokości 5000 dolarów.
Niektórzy wypisują czeki na pięć centów.
Mamy z tym duży problem w tej okolicy.
Mój czek opiewa na o wiele mniej niż 5000 dolarów.
Sądzi pan, że i tak mam szansę?
Sąsiedzie, chciałbym przytaknąć, ale nie chcę kłamać.
Nie zastanawiał się pan nad kupnem przyczepy mieszkalnej?
- Napisane jest: "Bez ceny wywoławczej". - To prawda.
Ten biały dom podoba mi się najbardziej.
Pocałujesz na szczęście?
Powodzenia.
Może byśmy kupili twojej mamie i siostrze trochę waty cukrowej?
Dobra.
Zostań tu.
Dwa razy, poproszę.
Tato?